วันหนึ่ง ผมพาเด็กฝึกงานที่เข้ามาทำงานแทนเลขาขาผมที่ลาคลอดไปกินข้าวเที่ยงในโอกาสที่เธอได้ช่วยงานสำคัญผมจนลุล่วงไปหมาดๆ
ไอ้ผมเองน่ะไม่ได้จะมีเจตนาไม่ดีอะไรกับเธอหรอกนะ แต่เมื่อผมพบว่าภรรยาของผมนั่งรออยู่ที่ห้องทำงานของผมตอนที่ผมกับเลขาฝึก งานคนสวยกลับเข้ามาก็เล่นเอาผมเป็นใบ้ พูดอะไรไม่ออกในตอนนั้น
น้องเลขาซะอีกที่ยิ้มหวานเดินเข้าไปไหว้ภรรยาผมอย่างงาม
"สวัสดีค่ะ หนูเป็นเลขาของพี่สมชายค่ะ หนูเห็นรูปพี่ตั้งอยู่บนโต๊ะ ตัวจริงพี่สวยกว่าในรูปอีกนะคะ"
"อ๋อ เหรอคะ" ภรรยาตอบเสียงเย็นยะเยือก "น้องเคยเป็นเลขาของคุณสมชายหรือคะ?